In deze blog schrijf ik over communicatie of het gebrek eraan. Laat je hier ook horen!


Toppen of tobben?

Een presentatie begint op het moment dat je voor je publiek staat. Of net het moment ervoor. Je wacht totdat diegene die je introduceert jou het woord geeft. Dit klopt dus niet. De presentatie begint als je weet dat je gaat presenteren. Of als je er rekening mee houdt dat het verzoek komt om een zaal toe te spreken. Dan begint mijn presentatie.

Wat doe ik dan? Belangrijker nog: wat denk ik? Hoe denk ik over wat er komen gaat? Zijn het opbouwende gedachten? ‘Yes, ik heb er zin in! Natuurlijk, het is spannend, maar wat een kans!’ Of juist onzekerheid? ‘Hoe ga ik het doen? Kan ik het wel? Heb ik iets te melden? Is het toppen of tobben?

Schitteren of struikelen
Het verhaal dat we onszelf voorhouden over wat er komen gaat, hoe we er straks staan en wie er zijn, kan ons laten schitteren of struikelen. Nog voor we maar een stap in de richting van het podium hebben gezet…

Wat denk je?
Oefen je in het jezelf bewust zijn van je gedachten over de presentatie die je straks geeft.
Hoe denk je erover?

Neutraal
Enthousiasmeer jezelf, dit maakt toppen makkelijker. En het geeft energie bij de voorbereiding.

Positief
Houd dit vast want er komen onvermijdelijk momenten, en dat kan soms vlak voor je optreden zijn, dat je denkt: Waar ben ik aan begonnen?

Negatief
Merk je dat je je onzekerheid voedt? Schrijf deze gedachten op en ga na of ze realistisch zijn. Maak ze bespreekbaar. En wees nuchter realistisch, want alleen zo vergroot je de kans op toppen bij de voorbereiding en bij het presenteren in plaats van te lang tobben vooraf.

Reageer op dit bericht







Eerder op EnTunç.nl