In deze blog schrijf ik over communicatie of het gebrek eraan. Laat je hier ook horen!


Ken je trekjes

Een afscheid. Een collega heeft de vertrekkende gesommeerd op een stoel te gaan zitten. Daarna spreekt ze hem toe. Haar benen trekken mijn aandacht.

Het verhaal dat ze geanimeerd afsteekt, vervaagt en ik hoor alleen nog haar voeten. De binnenkanten raken elkaar. Zo dicht heeft ze ze tegen elkaar aan geplaatst. Haar houding krijgt iets onnatuurlijks. Even denk ik dat ze omvalt, maar de rand van de tafel waar ze zich aan vasthoudt redt haar…

Het was zondag. Een andere spreker dan de gebruikelijke stond op het podium. Zijn voeten trokken mijn aandacht. Ze huppelden lichtjes. Zijn stem sprak de zaal rustig toe, saai haast. Zijn voeten daarentegen bruisten van de energie. En ook hier dwaalden mijn gedachten af van het verhaal dat de spreker tot in de kleinste details had voorbereid. Een powerpoint van 17 sheets.

Zouden sprekers voor groepen zich bewust zijn van deze trekjes door de spanning? En hoe voorkom je dit? Je kunt je pas ontdoen van iets als je het in bezit hebt genomen. Afkicken van dit soort gedrag begint met bewustzijn. Het is te leren. In een training attendeer ik iemand daarop. Hoe sta je, wat gebeurt er met je lichaam? Om mijn woorden kracht bij te zetten laat ik iemand terugkijken naar een opname van zijn of haar optreden. In een groepstraining laat ik de deelnemers aan de hand van een checklist elkaar ook op dit soort gedrag onder de loep nemen. Sprekers neigen ernaar, vooral zij die onervaren zijn, in de voorbereiding zich te richten op het geluid dat ze produceren. Ik breng juist onder de aandacht wat ze hun publiek in stilte toeschreeuwen. ‘Know thyself’ is een beroemde uitspraak. Mijn variant: Ken je trekjes!

Reageer op dit bericht







Eerder op EnTunç.nl